How to achieve songasm?

Songasm (n): When a song is so good, you feel waves going through your body and soul. Basically a portmanteau of words - Songs and Orgasm.

Have you experienced songasm? Do you know how you can achieve songasm?
If not, then keep reading.

First of all, choose the right song...there is not one fit for all here really, just choose a song that you can relate to, choose a song that you understand. Oh wait! understanding a song is optional too (even though its like a one night stand after party with a guy from different country :D )
But yes, choose a song that you can understand.

Be in a right place. While a song can hit you anywhere, having less distractions helps. Go away from anything that can break the rhythm - phone, emails, people or whatever/whoever that can distract.

Every song has a background to it, think about that as you hit play button...Someone has just fallen in love before that song, feel the love. Someone might have lost all his life, empathize with that situation. Someone has just given up the shackles of life, smell that freedom. Consider that as foreplay!

Every song leads you somewhere, follow that song as the song plays, this is where the lyrics play a role...read the song and read between the lines...a song may take you from desperation to being hopeful, follow that journey as if it is your own.

Appreciate the elements that make music. Have you ever focused on a particular instrument in the orchestra...just choose one and isolate that track in mind...you can choose a different instrument every time or just jump from one to another...but connect with that one and let it reverberate in the mind...you would realize the even though we don't realize explicitly , that each instrument is integral part of the song, its not possible to let that song be same without it. However the player has to standby and wait for its turn to come, sometime halfway into the song. Player would play a bit and then again wait.
Some songs have those delicate interludes which you can simply miss unless you are paying attention. But once hooked onto those, they can reach deep inside. The ups and downs can convey the mood without words.

Appreciate the people behind the music, real and characters. A lot of efforts are put by people to make that song happen. Don't we feel a hart-break, Don't we feel bit lost? We do but we perhaps cannot create something beautiful like a song out of it...we need to appreciate that someone is gifted to pen down those feelings in words that we can understand and relate with. Someone is gifted to create fictional character that can enact and present those for you. Someone is gifted to act those characters out of you. Someone is gifted to shoot the video beautifully as you see it. There would be someone just shaking "ghungaru" in the orchestra, while someone playing a distinct prelude that identifies the song with masses...all these make up the song.

Be Youself. Like all these, you are also a critical part of that music...without your readiness to connect with the song, the song cannot exist in isolation. IF your heart if full of grief, you would hardly like a party song. That grief can instantly connect with a sad song.

So choose what you are and you will find a song that takes you towards that finest experience. Close eyes and get immersed in the song.

It may take a while but suddenly you will resonate with the music and it will stir you from within. You can feel goose bumps and forget everything else for the moment. If you are emotional, perhaps tears will roll down your eyes. Its a maddening experience and  can teleport you in the song instantly. As the name suggests, this is exactly like an explosive orgasm as the name says.

Congratulations, you have perhaps achieved your first Songasm!!!

Here is my current top favorite

Jugaad - Data recovery from old hard disk

My neighbor came to me a day and said, "hey look, I got this old PC laying around and there is some data on it. Can you recover it? The hard disks is crashed. There are some old pics on it which I would like to have back."

"Bring it over", I said.

So he sent it over. I opened the cabinet and took out the disk - Western Digital Caviar 40GB ATA. Quickly connected it to laptop using USB IDE adapter and waited for the disk to be detected.

A minute went by and no sign. I checked power and disk had not spun up. Looked like it was real dead all this time and sleeping peacefully in the ATX coffin :)

However, detailed look at the disk revealed this ...

"Ohh well, lets try to revive it", I said to myself and shoved some aluminum foil in the molex connector, hoping that it would make contact. It didnt work.

Cut a small wire, put in molex and taped it over exposed 5V contact on PCB. Voila! disk spun up and Windows found it in seconds. Resurrection!!!

One problem though, tape wont hold the wire over PCB and disk spun down :( I could press it down and it would stay on but remove the finger and it powered down again. Soldering was other option but I hate to solder these wave soldered contacts.

Solution: keep a laptop power adapter on the contact to keep it pressed :)
It worked. The disk appeared to be very fine and I could retrieve entire data off it without problem :)

Morale: Believe in Jugaad :) :) :) :)

पुणेरी पाटीची दुसरी बाजू...

एका मिसळवर दुसरी मोफ़त देणारी ही पुण्यातली पाटी टिव्हीवर दाखवली गेली आणि बेचैन झालो. मन मानेना. इतक्या प्रेमाने लिहिलेली ही बहुधा एकमेव पुणेरी पाटी असावी.

बिछान्यावर टेकायला गेलो तरी पाटी काही डोक्यातना जाईना. शहानिशा करणं जरुरी भासू लागलं. आपण नोंदणी केली नाही म्हणून काय झालं, उगाच कुणाची फ़सवणूक नकॊ व्ह्यायला, काय?
सकाळी उठून कामावर न जाता घटनास्थळी गेलो आणि मग खरीखुरी बातमी हाती लागली. आनंदाच्य भरात सगळे समोरुन पाटी पाहून गेले. पाटीमागील पाटी कुणीच पाहिली नव्हती. तुमच्यासाठी पाटीमागील मजकूर खाली देत आहे.

सूचना:
- नोंदणी कूपन हरवल्यास आम्ही जबाबदार नाही. अशा स्थितीत मिसळ मिळणार नाही
- फाटक्या, ओलेत्या कूपनवर मिसळ मिळणार नाही
- एका मिसळवर एकच मिसळ मोफत मिळेल. मोफत मिळालेल्या मिसळवर मोफत मिसळ मागून स्वत:ची अक्कल दाखवू नये
- अतिरिक्त पाव मोफत मिळणार नाही
- एक मिसळ एकालाच खाता येईल. ही अट फुकटच्या मिसळवर पण लागू राहील
- कामशिवाय बसता येणार नाही. मिसळ कमीतकमी वेळेत खाउन इतरांना संधी द्या
- मोफत मिसळ फक्त ३१ मार्चलाच मिळेल तसेच हॉटेलची वेळ संपल्यावर ऑफर संपेल
- इतरांनी हळू मिसळ खाउन वेळ दवडल्यास आम्ही जबाबदार नाही
- पाकिस्तान जिंकल्यास पैसे परत मिळणार नाहीत

टिव्हीवरील अर्धवट बातम्यांवर विश्वास ठेवू नये हेच खरं असं म्हणत कामाला लागलो.

--------------------------------------------------------------------------------------------
टिपेची पाटी:
- वरील पोस्त काल्पनिक आहे. उगाच खरी मानू नये

मुख्यमंत्र्यांचा राजिनामा रद्द :)

आत्ताच आलेल्या बातमीनुसार,
मुख्यमंत्र्यांनी "आदर्श" सोसायटीचे नाव "राजीव गांधी को. औ. हा. सोसायटी" असे बदलण्याचा प्रस्ताव दिल्याने त्यांचा राजिनामा हायकमांडने रद्द केला आहे.

टीप: वरील बातमी खरी मानण्याची चूक करू नका. पण नेहमीप्रमाणे त्याना क्लीनचीट मिळाल्यास आश्चर्यपण वाटून घेउ नका. बराच बोभाटा झालाय त्यामुळे क्लीनचीट उघडपणे देणे कदाचित शक्य नाही होणार. मग राजिनामा घेउन सोडले जाईल.

एका राजिनाम्यामुळे तसा फारसा फरक पडणार नाही. पैसा खाण्याचा वेग जरा मंदावतो इतकच. सत्ता मिळाली की प्रत्येक जण आपल्या भविष्याची सोय करुन ठेवतो. त्यात असं एखादं प्रकरण फुटलं की चौकशी तितक्यापुरतीच राहते. प्रकरण मिटलं की बाकीची सोय कामी येते. एकदा खाल्लेले पैसे कोणीच परत मागत नाही. मग एखादा राजिनामा म्हणजे किस झाडकी पत्ती.

वास्तविक पाहता, आदर्श सारखी प्रकरणे म्हणजे टिमवर्कचं आदर्श उदाहरण आहे. इतकी मोठी इमारत फक्त नेमक्या ४ मंत्र्यानी बांधली नाही. यात आख्खी यंत्रणा नि:संशय राबते.

लवासादेखील असाच आहे. राण्यांनी तो धरून लावला खरा पण ज्याप्रकारे त्यानी नंतर घुमजाव केलं त्यात काय घडलं असावं हे सांगण्याची गरज उरत नाही. राष्ट्रवादीवाले एरवी चिखलफ़ेक करतात पण या घोटाळ्यात तेपण कुठेतरी अडकले आहेत. त्यामुळे ते फक्त सावध विधान करत आहेत. . ज्याची नावं उघड बाहेर नाहीत ते आपण कसे या घोटाळ्यात नाही याची दवंडी पिटत आहेत. नैतिकतेच्या निकषावर, सरकारचे समर्थन करुन तेपण या घोटाळ्याचे साथीदार ठरतात. अन्यथा सद्य परिस्थितीत हे सरकार पाडणे काही मोठी गोष्ट नव्हती
असा प्रत्येक घोटाळा म्हणजे एक "Organised Crime" म्हणून सोडवायला हवा. पण सगळ्यांचे हात दगडाखाली असताना दगड हलवणार कोण? याच जागी जर एखादा गुंड असता (निवडून न आलेला) किंवा नकोसा झालेला बिल्डर असता तर त्यावर मोक्का कदाचित लागला असता. मोक्कासारखा कायदेशीर मार्ग भ्रष्ट राजकारण्यांसाठी लावता न येण्याची तरतूद घटनेत आहे की काय हा संशयच येतो अशावेळेस. त्यात भर म्हणून आपली कायदा(अ)व्यवस्था जलद न्यायनिवाड्यासाठी प्रसिद्ध आहे. तिची भिती राहिली कुठे राजकारण्यांना?

वरवर दिल्लीत जी काही हालचाल चालू आहे ती असेल, आता हे पाप कसं निस्तरायचंआणि बळीचा बकरा कोणाला करायचा याचा शोध चालू आहे. तो संपला की कळेलच...सध्यातरी निशाणा मुख्यमंत्र्यांवर आहे.

बघुया कसं दडपलं जातं हे सगळं...

"सिंहासन"च्या निमित्ताने भूतकाळात डोकावताना...

नुकतच कुणीतरी सुचवलं की "सिंहासन" बघ. जुना आणि मस्त पिक्चर आहे म्हणून. आता तो कुठून मिळवायचा हा प्रश्न गूगलबाबांनी चुटकीसरशी सोडवला. TPB वर एकजण चक्क seed करत होतं. वेळ न दवडता download केला. १९८० म्हणजे माझं जन्मवर्ष. त्यावेळचं आता काही फारसं आठवत नाही त्यामुळे त्यावेळचा चित्रपट बघायची उत्सुकता खुप होती. त्यात राजकारण म्हणजे अजुनच.

चित्रपट उत्तमच, "जाने भी दो यारो" च्या पठडीतला. अनेक दिग्गजांनी भरलेला. राजकारणाचं अप्रतिम चित्रण आणि सुरेख संवाद. राजकारण फारसं बदललेलं नाही (अफरातफरीचे आकडे सोडले तर). चित्रपट जसाच्या तसा आज पुन्हा आणता येउ शकतो.

पण त्या काळचं एक प्रतिबिंब किंवा documentary evidance म्हणून पाहिला तर जुन्या गोष्टी बघायला मिळतात. त्यापैकी काही खाली देत आहे...

गांधीटोपी आणि शबनम घेऊन फिरणारी लोकं

लोलकाची घडयाळं आणि त्यातल्या काचेवर नक्षीकाम,
सलूनमधली पाण्याची फवारा करण्याची बाटली (तिच्या नळीला असलेल्या गोफात बोट घालून पाणी फवारले जायचे)

जुने काळे फोन. प्रत्येक मुख्य पात्र एकदा तरी फोनवर बोलतान दिसतं यात. (आजोबा त्यावेळच्या BSNL मध्ये कामाला होते आणि आमच्याच इमारतीत त्यांचं ऑफीस त्यामुळे असे फोन म्हणजे आमची खेळणी होती!)

खिळे लावून छापलेले पेपर. शब्दांमधली जुळणीची फट सहज दिसते

टेबलावर ठेवलेली मोठी काच, त्याखाली कागद, टेबलावर फायली आणि काचेचे पेपरवेट्स

भिंतीवरून केलेली लाकडी पट्टीवरची वायरींग आणि पंख्यासाठीचे मोठे रेग्युलेटर्स

अल्युमिनीयमचे भांड्यांचे स्टॅंड्स आणि डालड्याचे "रीयुजेबल" डब्बे. डालडा संपला की त्याची जागा डाळी घ्यायच्या.



नक्की कळत नाहीये, पण मला वाटतं हा वरळी सी फेस आणि मागे सी रॉक हॉटेल दिसतंय

विधान भवन, इंडियन एक्स्प्रेस टॉवर



पुठ्ठ्याचे कॅलेंडर, त्यांच्या खाली प्रत्येक तारखेचा एक कागद. तारीख सहसा मराठी, इंग्रजी आणि गुजरातीत, तिथीविशेषासकट. दिवस उलटला की आदल्या दिवसाचा कागद फाडायचा. पुठ्ठ्यावर एखादा देवाचा,मुलाचा किंवा मस्त बाईचा फोटो!



न ओळखता येणारे मुंबईचे रस्ते

ए-एम ट्रांझिस्टर्स/रेडियो/टेप रेकॉर्डर

बेल-बॉटम पॅंट्स, मोठ्या छापाचे कपडे, लांब कल्ले आणि "हॅंडलबार मिशा"

फियाट

मॅटॅडोर वॅन

HID on Bajaj Pulsar 220F

Finally the HID is on! (For the impatient souls, scroll down fast :) )

Ever since I started digging through various forums and groups, one magical acronym always sounded desirable - HID. There was enough information to read about it and posts flooded with questions, opinions and experience that caused an overload :)

With VT-KIRAN nearing 4 years of existance, and daily commute nearing 70kms, most of it on dark highway, it was tempting to get HIDd. I had done the avenger coil mod but it still didnt seem sufficient. HID kept tempting.
When I finally decided to get HIDd, I got my hands on two projector assemblies salvaged from from P220F and a pair of Raylux 4300K HID. The excitement of getting slim ballast shortlived when I could not get this going!
You could buy these projectors at Kurla bazar for a few hundred bucks. It was crude to get those mounted on top of P180. And then, no mechanic around me was sure how to wire the stuff. In desparation, I wired it directly to the battery on Mahabaleshwar ride, just to discover that the projector was mounted incorrectly and the beam pointed to sky :( So the projector was left on during the entire trip and served well to attract folks around who could not get what that protruding thing was :) In second attempt, I used a relay and switch to swap it with stock low beam. It failed miserably too and then I suspended the project. VT-KIRAN soon left me and gave way to VT-RAPTOR.




I thought adding HID to P220F would be simpler but many ensured that its not as easy as it seems. I was told that opening up P220F fairing is a daunting task and should not be undertaken. I wondered how would it happen if stock bulbs fail? Someone pointed out that P220F has a mechanism to detect failed low beam bulb based on lower current draw and then it would switch over to high beam (HIDs draw less operating current than stock P220F bulbs).

Many thanks go to the low beam bulb that died. On a fine evening I started and noticed that the high beam stays on. Next day at service center, it was a matter of minutes to get that replaced. Looking at it, I decided to get my hands dirty again and be glad about it.

Here are quick steps to wire HID to Bajaj Pulsar 220F

What would you need

• Phillips screwdriver
• Adjustable spanner
• Electrical insulation tape
• HID (bulb, bllast and wiring harness)
• P220F :D

Steps to plug it in

• Switch the lights off and turn off engine
• Use a spanner to unscrew two retaining nuts under the front number place
• Just above it, there is a plastic cover kept in place with 4 small screws, remove that with phillips screwdriver
• Put your hands under the fairing and remove rubber cap at the back of low beam bulb.
• You can now pull out the wire plug that provides power to low beam bulb
• HID kits are easy to setup, the HID bulb will fit into ballast using polarised connectors. Then the ballast has two wires with flat lugs at the end.
• Put these flat lugs directly inside the low beam plug that you pulled you out. You have to check the polarity. If connected the wrong way it wont turn on the bulb. But you can use general electrical commonsense to detect the polarity (Black is GND ;) )
• You might have to press the lugs a little to ensure that they fit tight
• Start the engine and turn low beam on to check that BCU doesnt detect bulb failure and switch to high beam. If this test passes, congrats, you are already through! You need not look directly at the HID. Also do not hold it with your fingers, IT WOULD GET VERY HOT!!!
• Turn off engine again and let the bulb cool off for few mins.
• Carefully press retaining clips on stock bulb and take it out. This has to be done with little guesswork if you haven seen it how those tiny wire springs clamp the bulb in place
• With greater care, put the HID bulb inside and clamp it. This is tricky as the bulb is longer. It fits inside properly so do not worry or press hard. If you have to use pressure then you are putting it wrong way ;)
• Put the wire clamps in place to keep the bulb firm in position
• You can cut the rubber cap a little so that you can put it back on
• The HID kit must have come with cable ties, use those to secure the ballast inside fairing
• Use insulation tape to wrap up the stock plug and ballast connection
• Put the Plastic cover and number plate back on
• Fire up and amaze yourself with the upgrade
• Adjust beam throw using adjustment screw under the fairing. Your beam cut off should remain parallel to the ground. This would ensure that road is lit maximum and oncoming people/traffic do not get glare
• Ride out and enjoy!!!

The whole setup should not take more than 30-60 minutes.

I am yet to figure out how to replace high beam bulb but as of now this looks sufficient. Road illumination is improved for sure and I am finally HIDd :D

कोंबडी वडे इन ठाणे...

Facebook वर एकाने टाकलेला मालवणी थाळीचा फोटो पाहीला आणि माझ्यात कॊंबडी वड्यांचा राक्षस जागा झाला.

तसं खाऊन जास्त दिवस नाही झालेत. हल्लीच रत्नागिरी रपेट केली तेव्हा चिपळूणला मुद्दाम अभिषेकमध्ये थांबलॊ होतो. पण पापी पेटको कौन समझाये. आत्ता तलफ़ आली तर भागवावी तर लागेल ना?

जरा इंटरनेट धुंडाळलं आणि घराजवळच विजयदुर्गचा पत्ता मिळाला. जाउया पाहून म्हणालो आणि गेलो.
मस्तं दोन प्लेट वडे हादडले आणि खुश झालो. आनंद चेहर्‍यावर लपत नव्हता.
विजयदुर्ग approved!!!

घरी आलो आणि आईचा फोन - रविवारी मटण-वडे, खास गटारीनिमित्त! याला म्हणतात आंधळा मागतो एक वडा आणि देव देतो दोन :D

बॅनर नंतर आता टिव्ही!

रस्तोरस्ती लागलेले भडक आणि हास्यास्पद बॅनर्स काय कमी होते तर आता टिव्हीवर पण हे लोक जाहिराती करू लागलेत.

त्यासाठी लागणारा पैसा लोकांच्या माथी अप्रत्यक्षपणे मारला जात असेल. किंबहुना लोकांना लुबाडून जमवलेला काळा पैसा खर्च करण्याचा नवीन राजमार्ग यानिमित्त तयार झालाय.

चार लोचनांची - एका गाण्याचा शोध...

लहानपणी आमच्याकडे एक अरुण दाते (अनिल?) आणि अनुराधा पौडवाल यांची एक कॅसेट होती.
त्यातली बरीच गाणी अजून ऐकू येतात कुठे नं कुठेतरी, शुक्रतारा-मंदवारा, हात तुझा हातात अनं, दिवस तुझे हे झुलायचे ...

पण एक गाणं तेव्हा हरवलंय आणि अजून सापडलं नाहिये. बघा तुम्हाला महित आहे का...ते ऐकून साधारण २० वर्षे झाली असतील. जेवढे आठवतील तेवढे शब्द देत आहे...


चार लोचनांची, दुनिया दोन पाखरांची
मुक्यानेच किलबिल चाले प्रितीच्या (सुरांची?)...
अंतरिक्ष उघडे ... मखमली पिसारा...
काळजात दाटी झाली...

पाउस...

काल नेहमीप्रमाणे कामाला निघालो होतो. पवईजवळ आलो तेव्हा जरा रस्ता ओला दिसला आणि अंगावर दोन थेंब पडल्यासारखं वाटलं. आभाळ तसं मोकळं होतं त्यामुळे पाउस पडेल असं काही वाटलं नाही. पण एक सर नक्कीच पडून गेली होती.

पावसाळा हे एक अनुभव मोजण्याचं साधन आहे असं म्हणतात. जितके पावसाळे, तितकी वर्षे, तितका अनुभव गाठीशी असं हे ढोबळ माप. आजच्या डिजिटल काळात हे मापटं तसं जुनाटच म्हणायचं, तरीपण जरा मागं डोकावलं तर जाणवतं की मागे एक पावसाच्या आठवणींचा वाटा आपण या मापात सहज मोजू शकतो. खासकरून पहिल्या पावसाच्या...

"येरे येरे पावसा,

तुला देतो पैसा,

पैसा झाला खोटा,

पाउस आला मोठ्ठा!"

लहानपणी पाउस म्हणजे कित्ती मज्जा होती. पाउस जवळ आला की सगळ्यात आधी रेनकोट आणि गमबूट आणले जायचे. त्यावेळेला काळा रंग म्हणजे मुलांचा आणि लाल-गुलाबी म्हणजे मुलींचा हे सोप्पं डिवीजन असायचं. आजच्या बेन-१०, शिनचान चे रंग पाहिल्याचे नाही आठवत. खरेदी एकदम सोपी होती. जायचं, मापाचा रेनकोट आणि बूट घ्यायचा आणि यायचं.
नवीन बूट हमखास लागायचे, एकदा ते सरावले, की मग ते आवडायचे. कुठे छपरावरून पाणी ओघळत असलं की मी ते बूटात भरून घ्यायचो. चालताना छपछप आवाज यायचा! दिवसभर पाय ओले राहीले म्हणजे घरी येईपर्यंत ते मस्त गोरे गोरे होत आणि सुरकुतत :)

तेव्हा माझी शाळा एक तास लवकर सुटायची. मी भावाची शाळा सुटेपर्यंत मोकळा असायचो. पावसाळ्यात हा मोकळा वेळ म्हणजे पर्वणी असायची. हा सगळा वेळ मी शाळेच्या मैदानात काढायचो. आमच्या शाळेचं मैदान पावसात भरायचं. एका कोपर्‍यातल्या नाल्यातून ते पाणी बाहेर जायचं. कितीही पाणी गेलं तरी मैदान मात्र भरलेलं रहायचं. अशात एखादी कागदाची बोट कुठेही टाकली तरी तासाभरात ती हमखास या कोपर्‍यात यायची. या खेळात मग तास पटकन निघून जायचा.

नंतर नंतर रेनकोट वापरायला कंटाळा येउ लागला. दुमडून ठेवण्याजोगी छत्री हवीहवीशी वाटायला लागली. तिचा कामचलाउ क्रिकेट बॅट म्हणून वापर करता येई हा जमेचा गुण!
अभ्यास, शाळा आणि क्लासेसमध्ये दहावी निघून गेली. हे वयच असं होतं की छत्री पावसात भिजण्यासाठी वापरावी वाटू लागते, एकट्याने नव्हे! पावसाची गाणी आणि पावसात भिजणं आवडायला लागतं परत. "गारवा" तेव्हाच आला होता. तसंच, सोनाली बेंद्रेचं "सावन बरसे" हे माझं सर्वात आवडतं गाणं होतं तेव्हा. त्या गाण्यातली ती भेटीची ओलसर उत्कंठा अनुभवल्याशिवाय पावसाळा पाहिला असं म्हणणंच शक्य नाही!

एक हमखास पिकनीक व्हायची - टिपिकल जागा - माथेरान, माळशेज नाहितर पळसदरी. एखादा धबधबा शोधायचा, त्यात चिंब भिजायचं, कुणालातरी धप्पकन पडताना बघायचं,  वाफाळलेला चहा-भजी खाउन आणि चिंब भिजून घरी परतायचं. खर्च नेमका, आणि तोपण कॉंट्री काढून केलेला.

आता पावसाळा पहिल्यासारखा ओलसर वाटत नाहिये असं वाटतंय. का बरं असं असावं? असं वाटतं की तेव्हाचे पावसाळे वेगळे होते. असे अनेक दिवस होते जेव्हा अगदी कसली चिंता नाही, कामाची कटकट नाही, कामावर जाताना कपडे, लॅपटॉप भिजण्याची.

एखादा दिवस सुट्टी काढेन म्हणतो. सरळ निघायचं, जवळच कुठेतरी जायचं सगळं मागे ठेवून, मस्त भटकायचं, वाफाळता चहा, गरम भजी खाउन परतायचं, आणि एक दिवस फक्त खिडकीतून पावसाच्या सरी बघत  गाण्याच्या सुरांत बुडून काढायचं असं वाटतंय. बघुया जमतंय का या पावसाळ्यात!

तुमचा काय प्लॅन आहे?

प्रतापगडाचा जिर्णोद्धार - एक स्तुत्य प्रकल्प

लोकसत्तामध्ये छापलेल्या ३ लेखांची जोड येते देत आहे.

• रणशिंग फुंकले..शुक्रवार ३० एप्रिल २०१० सोनेरी इतिहासाला झळाळी द्या! पुढे या! 
• प्रतापगड : दूरवस्था व उपाय
• प्रतापगडाच्या जीर्णोध्दाराचे रणशिंग फुंकले एका गुजराती तरुणाने!

महाराजांचा वारसा मिरवणारे बरेच आज स्वत:ला महाराज आणि राहत्या घराला रायगड बनवण्यात गुंतले आहेत. महाराजांचे नाव पुढे करुन जनतेला त्यांचा विसर व्हावा हा त्यामागचा उद्देश असल्याचे वाटल्यास नवल नाही. निवडणुका, स्व-प्रतिष्ठा आणि छानछौकीसाठी करोडो पैसा खर्च करणार्‍यांनी असल्या कामासाठी पैसा खर्च केल्याचे मला ऐकिवात नाही.
सागरी पुतळ्यासाठी ३०० करोड खर्च करण्यास तयारी आहे पण मग ज्या दगड-मातीत महाराजांनी स्वराज्य खरोखर घडवले ते असे उपेक्षित का??

हरवणे आणि सापडण्यामधली गोष्ट

रोजचा ६०-७० किलोमीटरचा प्रवास मी मोटरसायकलवरूनच करतो. रोजची फेरी करताना मी झकास मोटरसायकल जाकीट, हातमोजे, पेट्रोल टाकीवर चिकटणारी टॅंकबॅग इतकं सगळं घेउन करतो. त्यामुळे निघताना हे सगळं चढवायचं आणि पोहोचल्यावर उतरवायचा असा ३-४ मिनिटाचा विधी करावा लागतो.

गॅजेट्सची आवड लहानपणापासूनच. नुकतंच मी एक जीपीएस (GPS) यंत्र घेतलं. ते नीट चालण्यासाठी मोकळ्या जागेत ठेवावं लागतं. मोटरसायकलवर ते नीट बसावं म्हणून एक होल्डरपण मागवला. जीपीएस यंत्र त्या होल्डरमध्ये लावायचा आणि होल्डर समोर लावायचा, म्हणजे सिग्नल व्यवस्थित पकडतो. परवा पहिल्यांदाच मी या सगळ्याची जुळणी केली आणि कामाला निघालो.

नेहमीप्रमाणे डेस्कवर पोहोचलो, काम सुरु केलं आणि १-२ तासानंतर जाणवलं की रोजचे सोपस्कार करताना जीपीएस काढून आणायला विसरलोच की! पळत पळत खाली गेलो आणि अपेक्षेप्रमाणे फक्त होल्डर राहिला होता. जीपीएस गायब झालं होतं! चोर ना सही, चोर की लंगोटी सही या हिशोबाने मी होल्डर काढून आणला. तो काढताना मला कॊणीच हटकले नाही त्यामुळे तसंच कॊणीतरी जीपीएस नेलं असणार बिनदिक्कत.

चूक माझीच होती त्यामुळे अक्कलखाती नुकसान जमा करण्याशिवाय पर्यात नव्हता. मी मग मनाशी चरफडलो. इतरांची वस्तू कोणीतरी कसं नेउ शकतं आणि त्याचं काहीच वाटत नाही, आपण भारतीय कसे आहोत यावर संतापलो.

नुकताच एक ताजा किस्सा मनात होता. आयपॉड आणि आयपॅड माहित असेल तुम्हाला. सध्या आयपॉड-३जी मिळतो आणि ४जी हा अजून विक्रीसाठी खुला नाही. साहजिकच जगभरात आयपॉड ४ बद्दल प्रचंड उत्सुकता आहे. आणि त्यात नवीन काय असेल याचे कयास बांधले जात आहेत. नेहमीप्रमाणे ऍपलकडून याबाबतीत गुप्तता पाळली जात आहे.

तर या ऍपलचा एक कर्मचारी पॉवेल, अमेरिकेत एका बार मध्ये गेला. त्याच्याकडे नवीन आयपॉड ४ होता. तो या आयपॉडच्या प्रोग्रामिंग टोळीत असल्याने ते शक्य झालं होतं. तिथून निघताना पठ्ठ्या आयपॉड विसरला आणि तो एकाला मिळाला. फोनमधील फेसबूक पेजवरून त्याला पॉवेलची माहिती मिळाली. त्याने ऍपलला फोन केला. प्रथम ऍपलने नाकारलं. इज्जत का सवाल होता ना! इतकं होईपर्यंत पॉवेलने तो फोन रिमोट प्रोग्रामरित्या नाकाम केला.

ही खबर gizmodo.com ला लागली आणि त्यांनी तो फोन ५००० डॉलर्सला विकत घेतला. आयपॉड ४ ची सगळ्यात पहिली अंदर की बात इंटरनेट वर आली! आता ऍपल जागं झालं आणि सगळ्या प्रकरणावर कायदेशीर उहापोह सुरु झाला.

या सगळ्यात सांगण्याचा मुद्दा हा की यावरील एक मत मी वाचले. त्यात असं म्हटलं होतं की ज्याला तो आयपॉड मिळाला त्याला तो कायदेशीररित्या विकता येत नाही. तो लगेच पोलिसांकडे द्यावा लागतो अथवा मालकाकडे. जर दोघांनीही तो घेण्यास नकार दिला तर तो स्वतःकडे ठेवता येतो. यापैकी काही न करता जर तो स्वतःकडे ठेवला तर तो चोरी या प्रकारात मोडू शकतो.

हे वाचन ताजं होतं आणि तेव्हाच माझं जीपीएस मी विसरलो होतो. ते परत मिळणार नाही हे गॄहीत धरुनच मी मनाशी

• मला मूर्ख
• ते घेणार्‍याला चोर आणि
• वॉचमनला कामचोर

ठरवून चरफडलो.

संध्याकाळी घरी जाताना मी सहजच पार्किंग सिक्युरिटीकडे चौकशी केली आणि आश्चर्य! त्यानी ते जीपीएस काढून ठेवलं होतं!!!

ठाणे पासपोर्ट कार्यालयाबद्दल काही ...

गेल्या आठवडयात माझा पासपोर्ट संपत आला होता. आता सरकारी वास्तूत जावं लागणार आणि मनस्ताप अटळ. माझा जीव इथेच खालीवर होऊ लागला.
माहिती गोळा करताना कळलं की आता online अर्ज भरून appointment घ्यावी लागते. मी पण अर्ज भरला. त्यात सूचना होत्या की ठरलेल्या वेळेत न पोहोचल्यास परत नवीन appointment घ्यावी लागेल ईती. क्षणभर वाटलं की व्वाह! पण पुढे सगळा भ्रमनिरास झाला. तुमचा देखील होऊ नये म्हणून हा प्रपंच...

• Appointment वगैरे घाला चूलीत. तुम्ही कधीही फॉर्म भरून जाउ शकता. तुम्हाला दिलेल्या appointment चं कोणालाही काहीही सोयरसुतक नाही तिकडे
• प्रत्येक पुराव्याच्या दोन नकला काढा. मूळ प्रती सोबत ठेवा. आणि प्रत्येक नकलेवर तुमची सही करा. पासपोर्टवर VISA असल्यास त्या पानांची पण नक्कल जोडा. Online checklist मध्ये हे सगळं वाचल्याचं मला आठवत नाही.
• गेल्यावर तुम्हाला token घेण्याच्या रांगेत उभं रहावं लागेल. आदल्या दिवशी सुट्टी असल्यास रांग मोठी असेल.
• सरकारी कामासाठी लागलेली रांग. दलालांसाठी वेगळी दुपारची वेळ आहे. तरी रांगेत शिरणार्‍यांसाटी, त्यावरील भांडणांसाठी तयार रहा. एक आजीबाई अगदी अजिजीने सांगू लागली की ती रांगेत होती पण धक्का लागून दुसर्‍या रांगेत गेली. मग ती token घेउन सरळ "त्या" दुसर्‍या रांगेत गेली व हेच बोलू लागली!! इतर काही बायका जवळील मुलांना घेऊन सिग्नल वरील भिकार्‍यांप्रमाणे हावभाव करुन रांगेत घुसू देण्यासाठी विनवण्या करत होत्या. (सिग्नल वरील भिकार्‍यांप्रमाणेच त्या यशस्वी पण होत होत्या :)
• token देणारा तुमचा अर्ज पाहील. महत्वाच्या प्रश्नांची उत्तरे आहेत की नाही एवढं चाळेल आणि तुम्हाला एक शिक्का आणि त्यावर क्रमांक लिहून देईल. हेच ते token.
• आता तुम्हाला दुसरी रांग लावावी लागेल. ही रांग आहे "फाइल बनानेकी". इथे तुमच्या अर्जाला एका कागदी कव्हरमध्ये लावले जाईल आणि धाग्याची गाठ मारली जाईल. (सरकारी दस्तऎवज बांधून ठेवण्यासाठी काही अभिनव पद्धती वापरल्या जातात. त्यापैकी ही एक)
• आत्ता तुम्ही आतल्या खिडकीवर जायला मोकळे. Token ची वाट पहा आणि सांगितलेल्या खिडकीवर जा. तुमचा अर्ज परिपूर्ण असल्यास तुम्हाला पैसे भरण्याची सूचना करण्यात येईल. नसल्यास तुम्हाला आल्यापावली परत पाठवण्यात येईल.
• VISA असल्यास पासपोर्टवर तो रद्द केल्याचा शिक्का मारुन तुम्हाला परत करण्यात येईल. हे न विसरता करा. तसेच तुमच्या अर्जावर VISA असल्याचा एक शिक्का मारण्यात येईल.
•  तुमच्या online अर्जाचा खरा उपयोग इथे होतो. ती माहीती इथला कारकून retrieve करेल आणि काही दुरुस्ती असल्यास करेल. नोंदी झाल्याकी पैसे घेउन पावती देण्यात येईल.

पावती हातात पडली की मोहीम फत्ते समजा (आजपुरतीतरी)!

पुणेरी आय पी एल पाट्या!

सामने रात्री असतात म्हणून की काय, आय पी एल मध्ये पुण्याचा संघ येतोय (एकदिवसीय आणि कसोटी सामन्यात पुणेकर पुढे नाहीत याचं कारण पुणेकरांची दुपारी १-४ ची झोप हे माझं वैयक्तीक मत आहे!).

आता ऎतिहासिक पुणेरी बाण्याचा समावेश क्रिकेटमध्ये कसा होणार याकडे लक्ष लागून राहील. पुणेकरांचे पाट्याप्रेम जगप्रसिद्ध आहेच. पाट्या क्रिकेटला काही नवीन नाहीत. तर आता हा खेळ पुण्यात आल्यावर मैदानात कोणत्या नवीन पाट्या लागतील?

- खेळ चालू असल्याशिवाय बसू नये
- उगाच दुस~या टीम ला प्रोत्साहन देऊ नये
- हे क्रिकेटचे मैदान आहे, टिव्ही नाही. चीअर लिडर्स कडे डोळे फाडून बघू नये
- (खेळाडूंनी) पंचांबरोबर हुज्जत घालू नये.
- स्कोअर काय झाला याची चौकशी इकडे तिकडे करु नये. मोठ्या स्कोअरबोर्डचा वापर करावा
- तिकीट घेऊन सामना बघावा. घेण्याचे पैसे नसल्यास घरी बसून टिव्ही पहावा. उगाच झाडावर गर्दी करु नये.
- पाण्याच्या बाटल्या मैदानावर फ़ेकू नये, खेळाडूंना आम्ही पैसे देउन पेप्सी पुरवतो.
- पाउस पडल्यास पैसे परत मिळणार नाहीत.

टिप: नियमांचे उल्लंघन करु नये. तुमच्यावर लक्ष आहे याची नोंद घ्यावी. सापडल्यास किमान शब्दात कमाल अपमान होईल वा मार खाण्याची पाळी येईल.

- हुकुमावरून

(तुमच्या जवळील मैदानात अजून पाट्या सापडल्यास कळवणे, इथे नोंद करण्यात येईल!) :)

खेळ मांडला!

नटरंग पाहून थोडे दिवस झालेत पण गाणी अजून मनातून जात नाहियेत. कथेला अनुरूप असणार्‍या चपखल ओळी पात्रांच्या भावना अगदी अचूक समोर ठेवतात. "खेळ मांडला" गुणाच्या मनातील विखार असाच समोर आणतं. अशी एकाकीपणाची आणि हतबलपणाची परिस्थिती जेव्हा खरंच कुणावर येते तेव्हा काय होत असेल हा विचार ऐकताना अनेक वेळा मनात येऊन गेला!

तुझ्या पायरीशी कुनी सान-थोर न्हायी
साद सुन्या काळजाची तुज्या कानी जाई
तरी देवा सरंना ह्यो भोग कशापाई
हरवली वाट, दिशा अंधारल्या धाई

ववाळूनी उधळतो जीव मायबापा
वणवा ह्यो ऊरी पेटला...

खेळ मांडला-२
खेळ मांडला देवा, खेळ मांडला

सांडली का रीतभात घेतला वसा तुझा
तूच वाट दाखीव गा खेळ मांडला
दावी देवा पैलपार पाठीशी तु र्‍हा उभा
ह्यो तुझ्याच उंबर्‍यात खेळ मांडला

उसवलं गनंगोत सारं
आधार कुनाचा न्हाई
भेगाळल्या भुईपरी जिनं
अंगार जिवाला जाळी

बळ दे झिजाया, किरपेची ढाल दे
इनवती पंचप्राण, जिव्हारात ताल दे

करपलं रान देवा, जळलं शिवार
तरी न्हाई धीर सांडला

खेळ मांडला-२
खेळ मांडला देवा, खेळ मांडला

भक्तिमागचा "भाव"

शिर्डी संस्थानातर्फे VIP दर्शनासाठी पैसे आकारण्याचा निर्णय घेतलाय. या निर्णायाचे भक्तांनी स्वागत केलंय (असं media वाले म्हणत आहेत). निर्णय एका रितीने नक्कीच स्वागतार्ह आहे.

VIP "भक्तां"ना होणारा त्रास आता कमी होईल. उगाच दर्शनासाठी VIP ओळखी "काढाव्या" लागणार नाहीत त्यांना. आजकालच्या जमान्यात ५०० रुपये म्हणजे कीस झाड की पत्ती!

अशा ओळखी "काढून" पासापुरते अजीजी करणारे नातेवाईक, VIP लोकांना आता कमी त्रास देतील. त्यांना पण काय कमी व्याप आहेत? निदान हा तर कमी होईल.

आणि संस्थानाच्या झोळीत या योजनेद्वारे नक्कीच वाढीव भर पडेल. ही योजना आपण आधी का नाही काढली याचा विचार त्याना पडला नसेल तर आश्चर्य.

५०० रुपये मोजून जर राजरोस दर्शन मिळत असेल तर VIP pass  घेणारे आता वाढतील. सामान्य भक्तांना या निर्णयाने कमी त्रास होईल ही आशा मात्र चुकीची ठरेल. सामान्यांचा विचार करायला कोणाला वेळ आहे. हे तेच संस्थान आहे ज्याने साईबाबा मंदिरांचे पेटंट घेण्याची शक्कल लढविली होती.

नुसते हेच संस्थान नव्हे तर इतर अनेक आहेत. तिरुपती आहे. इतकच कशाला अगदी गल्ली गल्लीतील देवळं देखील देवांची direct franchisee असल्याच्या जोशात असतात.  देवाचं दैवत्व मूर्तीतील दगडात मर्यादित नसतं पण नेमकं हेच लोकांच्या मनातून उतरवणं हा एक यशस्वी उद्योग झालाय. याचं ताजं उदाहरण म्हणजे पवईतील रस्ता नूतनीकरण अडवून धरणारे मारुती मंदिर.

सगळा पैश्यांचा खेळ झालाय. बरंय, भक्ति"भाव" आता शब्दश: खरा होईल...

खरंच कुणाची जिरली?

- अबू आझमीची हिंदीतूनच शपथ घेण्याची घोषणा
- मनसेचा मराठीतूनच शपथ घेण्याचा आदेश
- सभागॄहातला गदारोळ
- News channels कडून मनसेला उद्धार आणि अबू आजमीला आधार
- http://www.youtube.com/watch?v=XARIMMAG4Go चा सगळ्यांना सोयिस्कर विसर
- मनसेचे ४ आमदार निलंबित
- मराठीद्वेषामुळे निलंबित झालो पण अबूला २ देउन झालो आणि शेवटपर्यंत मराठीसाठी लढलो असे मानणारे मनसे आमदार
- मला मारता काय, आता कसे निलंबित झालात असे मानणारा अबू

खरंच कुणाची जिरली? खरंच कोण जिंकलं?

जाहिरातबाजीचे राजकारण आणि राजकारणाची जाहिरातबाजी

लहानपणीचा एक विनोद...

पहिला: अरे माझा मोती कुत्रा हरवला रे
दुसरा: काळजी करु नको, आपण पेपरात "हरवला आहे" अशी जाहिरात देउया!
पहिला: वेडा आहेस काय, त्याला पेपर कुठे वाचता येतो?

---

आजकाल गल्लोगल्ली लागलेले शुभेच्छा आणि अभिनंदनाचे फलक पाहिले की मला हा विनोद आठवतो.

हे फलक ज्याच्यासाठी लावतात ती व्यक्ती ते कधी वाचत असेल काय? शक्यच नाही. पण जो ते लावतो त्याची पब्लिसिटी मात्र होते. आपले कसे "जिव्हाळ्याचे संबंध" वरपर्यंत आहेत हे दाखवण्याचा आणखी एक हेतू त्यात असतो. राजकारणात पाय रोवू पाहणारे उगवते तारे आपली "निष्ठा" दर्शवण्यासाठी त्यांचा हमखास उपयोग करू शकतात. तसेच, कोण किती काम करतोय हे "दाखवण्यासाठी" अजून सोपा मार्ग दुसरा कुठला असेल?

एवढं असेल तर शहराची स्वछता, नियम, सुरक्षा, पैशांचा दुरुपयोग ईत्यादी दुय्यम गोष्टी कोण कशाला विचारात घेतो?

Back to school...

बांद्र्याला कामासाठी गेलो होतो. मग अचानक विचार केला की जरा शाळा पाहून यावी. शाळेबाहेर थांबलो आणि आत एक चक्कर मारायची तीव्र इच्छा झाली. आत जावं की नाही, कोणी ओळखीचं भेटेल काय, ओळखेल काय - मनात चलबिचल झाली पण शेवटी आत गेलो...तब्बल १७ वर्षानंतर!

"teacher's room कुठे आहे?" आत शिरताना एका शिपायाला मी विचारलं,
"काय पाहिजे?". मला शंकेने न्याहाळत त्याने विचारलं, "काय काम आहे?".
पण जेव्हा मी सांगितलं की मी शाळेचा विद्यार्थी होतो, तेव्हा त्याचा सूर एकदम पालटला. मला उत्साहाने त्याने रस्ता दाखवला.

शाळा आता खूप वाढलेली होती. आधी मोठ्या दोन इमारती होत्या आणि त्यातल्या एकीला लागून एक बैठी शाळा होती. या बैठ्या शाळेतच आमचे वर्ग होते. ती तोडून मुख्य दोन्ही इमारतींना जोडणारी एक तिसरी इमारत आता आली होती. शाळेत junior college आणि मुलींसाठी वसतिगृह आले होते. लहानपणी मोठ्ठं वाटणारं मैदान आता छोटं वाटत होतं.
Passage मधून जाताना time machine मध्ये चालत असल्याचा भास होत होता. Teacher's room जवळ पोहोचलो आणि माझ्या एका class teacher चे नाव head master पाटीखाली पाहिलं. "Madam आहेत का?" मी तिथे चौकशी केली. तिथल्या शिपायाने माझं नाव आणि काम विचारलं. मी घाग म्हणाल्यावर त्याने पटकन "किरण घाग?" असा प्रश्न केला. मी चकीत झालो. मनातली एक जुनी आठवणींची cassatte लोड झाली. मला विचारणारे प्रकाश मामा, समोर बसलेल्या पुळेकरबाई, सगळं पटकन आठवलं.
मला बसायला खुर्ची आणि प्यायला पाणी मिळालं आणि सगळी विचारपूस सुरु झाली. ओळखीचे बरेच जण retired झाले होते. परिक्षा सुरु होती म्हणून सगळे शिक्षक वर्गावर होते.  मग मी वर्गावर जायचं ठरवलं.
सोमणबाई, वालावलकरबाई आणि पावसकरसर भेटले. आपला विद्यार्थी इतक्या वर्षांनंतर आल्याचा आनंद मला स्पष्ट दिसत होता आणि त्यांच्या प्रश्नांना उत्तरं देताना माझं मन तृप्त होत होतं.

बोलण्यात मला शिक्षकांच्या आणि शाळेच्या काही व्यथा जाणवल्या. शि़क्षण महाग होत चाललय, मराठी तुकड्या कमी होत आहेत, मराठी माध्यमातून शिकणं स्पर्धात्मक राहिलं नाही असा गृह बळावतोय, मुलांचा उत्साह कमी होत चाललयं, या त्यापैकी काही. हळुहळू मला जाणवलं की शाळेची इमारतच फ़क्त बदलली होती. पण शाळेतलं शिक्षण अगदी तसच होतं. आमच्या वेळेला भिंतीवर असणारे तक्ते, frame केलेले models, सुंदर अक्षरांवर जोर देणारे, जिव्हाळ्याचे शिक्षक अजून तसेच होते. 

- एका वर्गात २ मुलं अशीच बसली होती. मग कळलं की त्यांचा आज पेपर नव्हता, पण ती चुकून आली होती. मग एकटं परत पाठवण्यापेक्षा त्यांना बसवून ठेवलं होतं.
- वालावलकरबाईंशी बोलताना एक मुलगा करंगळी वर करुन आला - "बाई सूसू!" त्याला पाठवलं मग एकामागून एक ४-५ जणं आली. अशी संसर्गजन्य सू आम्हालापण व्हायची :)

बाहेर पडताना बहुतेक पेपर सुटला होता. मुलं रांगेत बाहेर पडत होती. त्या रांगेतून मार्ग काढत मी पण बाहेर निघालो. घरी येउन २ दिवस झाले, मन मात्र अजून एका छोट्या बाकावर बसलय.

Home Server Project - Installing and testing Windows Home Server inside VMware on Windows

Linux is going on good and the server has stabilized on it much.

There are still few little little things like bluetooth streaming, web based media player and remote video monitoring etc are pending...little things? well could be not so little :)

I decided to give WHS (Windows Home Server) a try and only way to do it without worrying about connecting DVD drive was to go back to Windows XP. VMware can run on Linux but remember that its a headless machine :)

So changed boot preference in grub.conf and rebooted. Windows was quickly up.

Follow these tips for installing WHS inside VMware

- Create ISO image of the installation DVD. And assign this image as DVD image in VMware
- Choose Windows 2003 Server as VM type
- WHS failed to recognize default SCSI virtual hard disk so create a virtual IDE drive of 70GB or more. (See addendum below)
- My system has 2GB RAM and dual core-dual cpu Atom processor. I allocated 1GB RAM and two processors to the VM
- Do not choose to allocate all the space at once. WHS expects a drive more than 70GB in capacity to be there and preallocates 20GB partition for itself. And does not 20GB at once during setup so its better to do thin-provisioning for the drive.
- When the virtual machine first boots, enter BIOS setup make sure that the boot order is set to Hard disk first and then DVD drive. Else you will end up entering setup every time you reboot.

Remaining installation is straightforward. WHS is built on Windows 2003 engine so you will see that branding during setup and bootups. This may have changed in final revisions.

I was quiet skeptical about running Linux and WHS inside VMware on Windows XP. However Intel Atom330 was quiet tolerant to the load. CPU utilisation was under 20 when both guest OSes were up and running. During installation the utilisation went up and stayed between 60-70 for most of the time, but never peaked to 100%.

All was well till I installed bluetooth dongle driver and logitech webcam driver. After rebooting XP is into rolling reboots, even if safe mode is chosen.

Finally gave up and back to good old Linux now :)

Addendum:

VMware has provided a SCSI driver if you want to use its SCSI drives for Windows 2003 or XP virtual machines. This is a floppy image so download it and edit VM properties to connect the image to VM (3.5" 1.44MB drive). This should detect virtual VMware SCSI drives during installation.

You can download the image from here - http://download3.vmware.com/software/vmscsi-1.2.0.4.flp